ویلم دفو

ویلیام جیمز «ویلم» دفو (/dəˈfoʊ/ də-FOH؛ زادهٔ ۲۲ ژوئیهٔ ۱۹۵۵) یک بازیگر آمریکایی است. او که به‌خاطر حرفه‌ای پربارش در ایفای نقش‌های متنوع در فیلم‌های اصلی و هنری شناخته می‌شود، جوایز مختلفی از جمله جایزه ولپی کاپ بهترین بازیگر مرد، با نامزدی چهار جایزه آکادمی، یک جایزه فیلم آکادمی بریتانیا و چهار جایزه گلدن گلوب را دریافت کرد. او در سال ۲۰۱۸ خرس طلایی افتخاری دریافت کرد. دافو که در اپلتون، ویسکانسین متولد شد، اولین فیلم خود را با یک نقش نامشخص در دروازه بهشت ​​(1980) انجام داد. او به دلیل همکاری با فیلمسازان اصلی و مولف، از جمله پل شریدر، آبل فرارا، سام ریمی، یورگوس لانتیموس، لارس فون تریر، جولیان اشنابل، اندرو استانتون، وس اندرسون و رابرت ایگرز شناخته شده است. او برای بازی در نقش یک گروهبان ارتشی دلسوز در درام جنگی Platoon (1986)، مکس شرک در فیلم معمایی Shadow of the Vampire  (2000)، یک مدیر متل مهربان در فیلم جدید The Florida Project (2017) و Gogh Bioptity'Vincentic'Vincent's Gogh (2017) نامزد دریافت جایزه اسکار شد. دروازه (2018). از دیگر فیلم‌های او می‌توان به زندگی و مردن در لس‌آنجلس (1985)، آخرین وسوسه مسیح (1988)، متولد چهارم ژوئیه (1989)، وحشی در قلب (1990)، بیمار انگلیسی (1996)، روانی آمریکایی، 20 آبزیان با استیو زیسو (2004)، دجال (2009)، شکارچی (2011)، جان کارتر (2012)، هتل بزرگ بوداپست (2014)، جان ویک (2014)، فانوس دریایی (2019)، توگو (20) و نوسفراتو (2024). دافو یکی از اعضای مؤسس شرکت تئاتر تجربی «گروه Wooster» بود. او نورمن آزبورن را در سه گانه فیلم مرد عنکبوتی سام ریمی (2002–2007) به تصویر کشید و در فیلم مرد عنکبوتی: راه برگشتی به خانه (2021) دوباره این نقش را بازی کرد. او همچنین در انیمیشن‌های Finding Nemo (2003)، Fantastic Mr. Fox (2009) و The Boy and the Heron (2023) صداپیشگی کرده است.