وسلی تامپسون

وسلی تامپسون (زادهٔ 2 اکتبر 1956) در قسمتی از فصل 11 سریال M*A*S*H با عنوان «As Time Goes By» در نقش یک بهیار ارتش ظاهر شد. از دیگر حضورهای تلویزیونی تامپسون به‌عنوان بازیگر مهمان می‌توان به سریال‌های The White Shadow، The Larry Sanders Show، Boston Legal و ساینفلد اشاره کرد. او دارای مدارک تحصیلی در رشتهٔ هنرهای نمایشی از دانشگاه ایالتی سان‌فرانسیسکو و دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (UCLA) است. وسلی که در شیکاگو، ایلینوی متولد شده و در پاسادینا، کالیفرنیا پرورش یافته است، فعالیت حرفه‌ای خود را از صحنهٔ تئاتر آغاز کرد. او در دوران دانشگاه به‌خاطر ایفای نقش اول در نخستین نمایشنامهٔ George C. Wolfe، نمایشنامه‌نویس و کارگردان پرکار، با عنوان «Up For Grabs» عنوان بهترین بازیگر مرد را کسب کرد. او در سراسر منطقهٔ ساوت‌لند در نقش‌هایی چون هانی در «A Member of the Wedding» (در کنار Virginia Capers)، مجرم محکوم‌شده‌ای به نام آیس در درام زندان اثر Miguel Pinero با عنوان «Short Eyes»، و همچنین در سه اثر پرطرفدار با دوره‌های اجرای طولانی‌مدت در تئاتر Odyssey در غرب لس‌آنجلس به روی صحنه رفت: در نقش فیلچ در نمایشنامهٔ «خسیس» مولیر در کنار George Murdock، سرباز مک‌گلید در درام جنگ ویتنام با عنوان «The Bridgehead» به کارگردانی Stephen Tobolowsky، و در نقش دوک، پرتاب‌کنندهٔ ذخیره و حاضرجواب بیسبال در نمایش کمدی و موفق «Bullpen» که پس از اجرای نخستین، به سالن تئاتر Hasty Pudding دانشگاه هاروارد در بوستون منتقل شد. او پس از آن در ده‌ها نمایشنامه در سراسر کشور به ایفای نقش پرداخت، اما هیچ‌یک به اندازهٔ نقش مکمل او در قالب یک شرخر دوست‌داشتنی به نام جامبو در اجرای سال 2000 از نمایش کمدی-رمانتیک «Panache» برایش پربار نبود؛ اثری که ابتدا در Pasadena Playhouse روی صحنه رفت اما ظرف کمتر از دو ماه، به‌سرعت به آف-برادوی و تئاتر Players در گرینویچ ویلیج انتقال یافت؛ جایی که روزنامهٔ نیویورک تایمز وسلی را صاحب «حضوری پرشور و گیرا بر روی صحنه» توصیف کرد. او در دو مجموعه از شبکهٔ ABC جزو بازیگران ثابت سریال بود: He's the Mayor (1986) و Pursuit of Happiness (1987). از تازه‌ترین کارهای او می‌توان به حضور در سریال‌های Friends (1994)، Providence (1999)، Just Shoot Me! (1997)، Malcolm in the Middle (2000) و نقش‌های دوره‌ای در ER (1994) و Grounded for Life (2001) اشاره کرد. او در طول این سال‌ها این بخت را داشته است که در بیش از 200 آگهی تبلیغاتی به ایفای نقش بپردازد. نخستین تست بازیگری سینمایی او برای یک درام کم‌بودجه با ساختاری مستندگونه بود که در آن بازیگران باید به‌گونه‌ای ظاهر می‌شدند که کاملاً شبیه به افراد واقعی به نظر برسند. کارگردان این اثر که فیلم‌سازی جوان و تازه‌وارد به سینمای بلند بود، او را در جا استخدام کرد؛ فیلم‌سازی به نام تیلور هکفورد («یک افسر و یک جنتل‌من»، «وکیل مدافع شیطان»). این فیلم با عنوان «Teenage Father» (1978) توانست جایزهٔ اسکار بهترین فیلم کوتاه لایواکشن را از آن خود کند. پس از این موفقیت، او در آثاری همچون فیلم Brewster's Millions (1985) ساختهٔ والتر هیل در کنار ریچارد پرایور و جان کندی، فیلم Gremlins 2: The New Batch (1990) به کارگردانی جو دانته، و فیلم Pretty Hattie's Baby (1991) به کارگردانی Ivan Passer در کنار Alfre Woodard ظاهر شد. از دیگر نقش‌های سینمایی او می‌توان به مدیر صحنه در فیلم L.A. Story (1991) در کنار استیو مارتین، آقای کورتیس معلم کریستینا ریچی در فیلم Casper (1995) به کارگردانی Brad Silberling و تهیه‌کنندگی استیون اسپیلبرگ، رئیس جان تراولتا در White Man's Burden (1995) ساختهٔ Desmond Nakano در کنار هری بلافونته، و فیلم برندهٔ جایزهٔ دیسکاوری در جشنوارهٔ فیلم تورنتو 1999 یعنی Smiling Fish & Goat on Fire (1999) به تهیه‌کنندگی مارتین اسکورسیزی اشاره نمود. او آخرین بار در فیلم Two Can Play That Game (2001) به نویسندگی و کارگردانی Mark Brown (نویسندهٔ فیلم Barbershop (2002)) در کنار Vivica A. Fox دیده شد. (ویکیای M*A*S*H)