تونی تاد

تونی تاد (۴ دسامبر ۱۹۵۴ - ۶ نوامبر ۲۰۲۴) بازیگر تحسین‌شده آمریکایی بود که به خاطر صدای عمیق و طنین‌انداز و حضور تأثیرگذارش بر پرده سینما شناخته می‌شد. تاد در واشنگتن دی سی متولد شد و در هارتفورد، کنتیکت بزرگ شد. او در دانشگاه کنتیکت و مرکز تئاتر یوجین اونیل در رشته تئاتر تحصیل کرد و پایه و اساس کارهای بعدی خود را چه روی صحنه و چه روی پرده سینما بنا نهاد. حرفه بازیگری تاد در اواسط دهه ۱۹۸۰ با ایفای نقش‌های مکمل در فیلم‌هایی مانند «جوخه» (۱۹۸۶) و «خوابگرد» (۱۹۸۶) آغاز شد. او با بازی در نقش اصلی بن در «شب مردگان زنده» (۱۹۹۰) به شهرت رسید و سپس با بازی در نقش اصلی فیلم کلاسیک ترسناک «کندی‌من» (۱۹۹۲) به جایگاه نمادین رسید، نقشی که در چندین دنباله دیگر نیز تکرار کرد. از دیگر آثار سینمایی او می‌توان به «کلاغ» (۱۹۹۴)، «صخره» (۱۹۹۶)، «ارباب آرزوها» (۱۹۹۷) و نقش مکررش به عنوان ویلیام بلودورث در مجموعه «مقصد نهایی» (۲۰۰۰-۲۰۲۵) اشاره کرد. در تلویزیون، تاد به خاطر نقش‌های مکررش در مجموعه تلویزیونی پیشتازان فضا - به ویژه نقش کورن، برادر ورف، در «پیشتازان فضا: نسل بعدی» و «پیشتازان فضا: فضای عمیق نه» و همچنین نقش‌های دیگر در «پیشتازان فضا: مسافر» - به طور گسترده شناخته شد. او همچنین در سریال‌هایی مانند «بوستون پابلیک»، «۲۴»، «پرونده‌های ایکس»، «اسمالویل» و «قانون و نظم» حضور به یاد ماندنی داشت. فراتر از نقش‌های لایو اکشن، تاد یک صداپیشه پرکار بود. او در سری بازی‌های ویدیویی Half-Life در نقش Vortigaunts مشارکت داشت، در فیلم Transformers: Revenge of the Fallen (2009) صداپیشگی The Fallen را بر عهده داشت، در فیلم Zoom in (2014-2023) در نقش Zoom in (2014-2023) صداپیشگی شخصیت Venom را در فیلم Marvel’s Spider-Man 2 (2023) بر عهده داشت که برای آن نامزد جایزه بازی‌های BAFTA شد. اعتبار تئاتری تاد نیز به همان اندازه چشمگیر بود، از جمله نقش‌های اصلی در برادوی و تولیدات منطقه‌ای مانند «شاه هدلی دوم»، «ببر کاپیتان»، «اتللو» و «آیدا» اثر آگوست ویلسون. صدا، اندام و دامنه‌ی اجرای او تحسین منتقدان و میراثی ماندگار در ژانر وحشت، علمی تخیلی و هنرهای نمایشی را برایش به ارمغان آورد. تونی تاد در ۶ نوامبر ۲۰۲۴، در سن ۶۹ سالگی، بر اثر سرطان معده در خانه‌اش در مارینا دل ری، کالیفرنیا، درگذشت. طبق گزارش‌ها، او در طول آخرین پروژه‌هایش بی‌سروصدا با این بیماری مبارزه می‌کرد. هر دو فیلم «مقصد نهایی: تبارها» و «ایندیانا جونز و حلقه بزرگ» به یاد او ساخته شده‌اند.