توماس نیومن

توماس مونتگومری نیومن (متولد 20 اکتبر 1955) آهنگساز، رهبر ارکستر و ارکستر آمریکایی است. او بیشتر به‌خاطر آهنگ‌های فیلمش، کسب تمجیدهای شش جایزه گرمی، یک جایزه امی، دو جایزه فیلم بافتا و ۱۵ نامزدی جایزه اسکار شناخته شده است. در حرفه‌ای که بیش از چهار دهه به طول انجامید، او فیلم‌های متعددی از جمله «بازیکن» (1992)، «رستگاری در شاوشنک» (1994)، «زنان کوچک» (1994)، «با جو بلک» (1998)، «زیبایی آمریکایی» و «مایل سبز» (هر دو در 1999)، Bedroom (2001)، Road to Perdition و White Oleander (هر دو در سال 2002)، Finding Nemo (2003) و دنباله آن Finding Dory (2016)، Lemony Snicket's A Series of Unfortunate Events (2004)، Cindere Man (2005)، WALL-E (2008)، فیلم‌های جیمز باند Skyfall (2012) و Spectre (2015)، Bridge of Spies (2015)، 1917 (2019) و Elemental (2023). در تلویزیون، نیومن برای سریال درام HBO Six Feet Under (2001)، مینی سریال سال 2003 فرشتگان در آمریکا و درام جنایی بیوگرافیک نتفلیکس Monsters: The Lyle and Erik Menendez Story (2024) آهنگسازی کرده است. در دومی، او با دخترش جولیا نیومن آهنگسازی کرد. او با کارگردانانی مانند رابرت آلتمن، جان آونت، مارتین برست، فرانک دارابونت، تاد فیلد، جان لی هنکاک، جان مدن، سم مندز، اندرو استانتون و استیون سودربرگ همکاری داشته است.