استیو مک‌کوئین

Sir Steve Rodney McQueen CBE (زاده ۹ اکتبر ۱۹۶۹) کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و هنرمند ویدیویی انگلیسی است. او که به خاطر کارگردانی فیلم‌هایی که با موضوعات شدید سروکار دارند شناخته می‌شود، جوایز متعددی از جمله یک جایزه آکادمی، دو جایزه بفتا و یک جایزه گلدن گلوب دریافت کرده است. او در سال 2016 مفتخر به دریافت کمک هزینه تحصیلی BFI شد و در سال 2020 توسط ملکه الیزابت دوم به دلیل خدمات به هنر و فیلم نشان شوالیه دریافت کرد. در سال 2014، او در فهرست سالانه 100 تایم مجله تایم از «تأثیرگذارترین افراد جهان» قرار گرفت. مک کوئین آموزش رسمی خود را با مطالعه نقاشی در کالج هنر و طراحی چلسی لندن آغاز کرد. او بعداً فیلم را در کالج گلد اسمیت و برای مدت کوتاهی در دانشگاه نیویورک دنبال کرد. مک کوئین تحت تأثیر ژان ویگو، ژان لوک گدار، فرانسوا تروفو، اینگمار برگمن و اندی وارهول شروع به ساخت فیلم های کوتاه کرد. در سال 1999، مک‌کوئین جایزه ترنر را برای «محدوده» و «شدت احساسی» هنرش دریافت کرد. او اولین کارگردانی بلند خود را با درام تاریخی «گرسنگی» (2008) انجام داد که بر اعتصاب غذای ایرلندی 1981 متمرکز بود و پس از آن درام شهوانی و روان‌جنس‌گرایانه «شرم» (2011) که به بررسی اعتیاد جنسی می‌پرداخت. او برای کارگردانی درام تاریخی 12 سال بردگی (2013) برنده جایزه اسکار بهترین فیلم شد. او همچنین تریلر جنایی معاصر بیوه‌ها (2018) و درام جنگ جهانی دوم بلیتز (2024) را کارگردانی کرد.  او برای تلویزیون، تبر کوچک (2020) را منتشر کرد، مجموعه‌ای از پنج فیلم گلچین که در جامعه هند غربی لندن از اواخر دهه 1960 تا اوایل دهه 80 اتفاق می‌افتد. او همچنین سریال مستند بی‌بی‌سی قیام (۲۰۲۱) و فیلم مستند شهر اشغالی (۲۰۲۳) را کارگردانی کرد.