پیتر فالک

پیتر مایکل فالک (زاده ۱۶ سپتامبر ۱۹۲۷ – درگذشته ۲۳ ژوئن ۲۰۱۱) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. او بیشتر برای بازی در نقش ستوان کلمبو در سریال NBC/ABC Columbo (1968-1978، 1989-2003) شناخته می شود، که برای آن چهار جایزه Primetime Emmy (1972، 1975، 1976، 1990) و یک جایزه گلدن گلوب (1973) را از آن خود کرد. در سال 1996، TV Guide فالک را در رده 21 در لیست 50 ستاره تلویزیونی برتر خود قرار داد. او در سال 2013 در پیاده روی مشاهیر هالیوود یک ستاره پس از مرگ دریافت کرد. او برای اولین بار در نقش کلمبو در دو خلبان تلویزیونی 2 ساعته "اولین اولین" بازی کرد. اولی با جین بری در سال 1968 و دومی با لی گرانت در سال 1971. این نمایش سپس به عنوان بخشی از مجموعه فیلم های اسرارآمیز NBC از سال 1971 تا 1978 و دوباره از ABC از 1989 تا 2003 پخش شد. فالک دو بار برای فیلم‌های Murder, Inc (1960) و Pocketful of Miracles (1961) نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد و اولین جایزه امی خود را در سال 1962 برای تئاتر دیک پاول دریافت کرد. او اولین بازیگری بود که در همان سال نامزد جایزه اسکار و جایزه امی شد و دو بار (1961 و 1962) به این شاهکار دست یافت. او در فیلم‌هایی چون این یک دیوانه، دیوانه، دیوانه، دنیای دیوانه است (1963)، در کنار فرانک سیناترا در رابین و 7 هود (1964)، مسابقه بزرگ (1965)، آنزیو (1968)، قتل بر اثر مرگ (1976)، کارآگاه ارزان (1978)، The Brink's (1978)، The Brink's (1978)، The Cheap Detective (1978) عروس شاهزاده (1987)، بال های آرزو (1987)، بازیکن (1992)، و بعدی (2007)، و همچنین بسیاری از نقش های مهمان تلویزیونی. فالک همچنین برای همکاری با فیلمساز، بازیگر و دوست شخصی جان کاساوتیس، بازی در فیلم هایی مانند شوهران (1970)، زنی تحت تأثیر (1974)، دردسر بزرگ (1986)، مایکی و نیکی الین می (1976) و کلمبو بلک اپیزود 1 (1979) شناخته شد. او در فیلم «شب افتتاحیه» کاساوتیس در سال 1977 به عنوان یک تماشاگر تئاتر ظاهر شد.