پل شریدر

پل جوزف شریدر (/ˈʃreɪdər/؛ زادهٔ ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۶) فیلمنامه‌نویس، کارگردان و منتقد فیلم آمریکایی است. او ابتدا با نوشتن فیلمنامه راننده تاکسی مارتین اسکورسیزی (1976) شناخته شد. او بعداً به همکاری خود با اسکورسیزی ادامه داد و در نگارش یا نویسندگی گاو خشمگین (1980)، آخرین وسوسه مسیح (1988) و بیرون آوردن مردگان (1999) پرداخت. شریدر به‌عنوان کارگردان نیز به‌طور گسترده کار کرده است: 23 فیلم او عبارتند از یقه آبی (1978)، هاردکور (1979)، ژیگولو آمریکایی (1980)، میشیما: یک زندگی در چهار فصل (1985)، خواب سبک (1992)، رنج (1997)، و اولین بار اصلاح‌شده (20). آثار شریدر اغلب داستان‌های «مردی در اتاق» را به تصویر می‌کشد که مردانی منزوی و پریشان را در مواجهه با بحران وجودی نشان می‌دهد. شریدر که در یک خانواده سخت گیر کالوینیست بزرگ شد، قبل از ادامه تحصیل در رشته سینما در دانشگاه UCLA با تشویق منتقد فیلم، پائولین کیل، به کالج کالوین رفت. او سپس به عنوان محقق و منتقد سینما کار کرد و کتاب سبک استعلایی را در فیلم منتشر کرد: اوزو، برسون، درایر (1972) قبل از انتقال به فیلمنامه نویسی در سال 1974. موفقیت راننده تاکسی در سال 1976 توجه بیشتری را به کار او جلب کرد و شریدر شروع به کارگردانی فیلم های خود کرد. شریدر سه فیلم اخیر خود را به عنوان یک سه گانه آزاد توصیف کرده است: First Reformed (2017)، The Card Counter (2021) و Master Gardener (2022).