پاتریشیا آرکت

پاتریشیا آرکت با چشمان آبی گیرا، صدای ملایم و ملایم جنوبی و طیف بازیگری که می‌تواند او را در عرض چند ثانیه از یک خنده‌دار هیستریک به یک بازیگر ترسناک تبدیل کند، یکی از کم‌ارزش‌ترین و بااستعدادترین بازیگران زن نسل خود است. اگرچه او سال‌هاست که کار می‌کند، اما با وجود ازدواجش با نیکلاس کیج در سال ۱۹۹۵، همیشه زیر رادار ستاره واقعی باقی مانده است . پاتریشیا در شیکاگو متولد شد، اگرچه خانواده‌اش خیلی زود به کمونی در نزدیکی آرلینگتون، ویرجینیا نقل مکان کردند. والدین او، لوئیس آرکت ، بازیگر، و برندا دنوت (با نام خانوادگی قبلی نواک)، معلم بازیگری و درمانگر، ۴ فرزند دیگر داشتند: روزانا آرکت ، ریچموند آرکت ، الکسیس آرکت و دیوید آرکت ، که همگی بازیگر بودند. پدربزرگ پدری او، کلیف آرکت ، نیز یک هنرمند بود. مادر پاتریشیا از یک خانواده یهودی اشکنازی (از لهستان و روسیه) بود، در حالی که پدر پاتریشیا تبار فرانسوی-کانادایی، سوئیسی-آلمانی و انگلیسی داشت. پاتریشیا در ۱۵ سالگی از خانه فرار کرد تا با خواهرش روزانا زندگی کند و پس از ناامنی اولیه، کارش را در فیلم « زیبای باهوش» (۱۹۸۷) آغاز کرد . یک سال بعد، او به خاطر نقش اصلی‌اش در فیلم «کابوس در خیابان الم ۳: جنگجویان رویا» (۱۹۸۷) که بسیاری آن را بهترین فیلم از مجموعه «کابوس» می‌دانند، مورد توجه قرار گرفت. در سال ۱۹۸۹، پسر پاتریشیا، انزو (پدرش پاول روسی است )، به دنیا آمد. کمی بعد، حرفه او رونق گرفت و از آن زمان در فیلم‌های تحسین‌شده‌ای مانند «عشق واقعی» (۱۹۹۳) ، «فراتر از رانگون» (۱۹۹۵) ، «ایتان فروم» (۱۹۹۳) ، «بزرگراه گمشده» (۱۹۹۷) و « معاشقه با فاجعه» (۱۹۹۶) ظاهر شده است . او در سال ۱۹۹۱ به خاطر بازی در نقش یک فرد ناشنوا و مبتلا به صرع در فیلم «گل وحشی» (۱۹۹۱) جایزه CableACE را از آن خود کرد . در سال ۱۹۹۷، پس از مرگ مادرش بر اثر سرطان سینه، پاتریشیا رهبری مبارزه با این بیماری را به دست گرفت. او در مسابقه سالانه «مسابقه برای درمان» شرکت کرده و در سال ۱۹۹۹ سخنگوی روز ملی جین لی بود.