
Nur Sürer
Nur Sürer (زاده ۲۱ ژوئن ۱۹۵۴) یک هنرپیشه اهل ترکیه است. او تحصیلات خود را در دبیرستان دخترانه بورسا آناتولی به پایان رساند. او کار خود را در سینما با فیلم «برکتلی توپراکلار اوزرینده» (بر خاکهای حاصلخیز) به کارگردانی اردن کیرال آغاز کرد و دو بار جایزه «بهترین بازیگر زن» را در جشنواره فیلم پرتقال طلایی آنتالیا دریافت کرد. تا به امروز، او در بیش از چهل فیلم و سریال تلویزیونی ظاهر شده است. اولین کار بینالمللی او فیلم «آینه» در سال ۱۹۸۴ بود. این فیلم در سال ۱۹۹۱ جایزه اسکار «بهترین فیلم خارجی زبان» را از آن خود کرد. پس از آن، فیلمهای «اومودا یولجولوک» (۱۹۹۰)، «دونکل شاتن در آنگست» (۱۹۹۳) و «یارا» (۱۹۹۸) را ساخت. او برای اولین بار در سال ۱۹۸۱ با بولنت کایاباس ازدواج کرد. او بعداً با سارپ کورای ازدواج کرد که به دلیل رهبری سازمان چپگرای مسلح جنبش ۱۶ ژوئن به حبس ابد محکوم شده بود. سورر که علاقه زیادی به حقوق زنان دارد، به خاطر مواضع سیاسیاش نیز شناخته شده است. در سال ۲۰۰۷، او در جشنهای ۱ مه در استانبول شرکت کرد و توسط پلیس بازداشت شد، اما یک روز بعد آزاد شد. سورر در سریال تلویزیونی Asi که بین سالهای ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ از کانال D پخش میشد، نقش «نریمان کوزجو اوغلو» را بازی کرد. در سال ۲۰۲۱، سورر با فیلم سن، بن لنین به سینما بازگشت و فعالیت بازیگری تلویزیونی خود را با سریال تلویزیونی ایل در سال ۲۰۲۳ ادامه داد.