مارنی نیکسون

مارنی نیکسون سوپرانوی "عاشقانه" جایگاه مناسبی را در تاریخ سینما برای خود تضمین کرده است، اگرچه اکثر تماشاگران سینما اگر در خیابان از کنارش رد شوند، او را نمی شناسند. اما اگر او را شنیدید، ممکن است اسبی با رنگ دیگر باشد. مارنی یکی از آن قهرمانان ناشناخته است (یا بهتر است بگویم قهرمانان "بسیار خوانده شده") که استعدادهای باورنکردنی اش در آن زمان کوتاه بود. برای کسانی که فکر می کنند سوپراستارهای سینما مانند دبورا کر، ناتالی وود، و آدری هپبورن نه تنها دارای استعدادهای قدرتمند دراماتیک هستند، بلکه صدای خوانندگی شگفت انگیزی نیز دارند... دوباره فکر کنید. آنا از کر در شاه و من (1956)، ماریا ناتالی در داستان وست ساید (1961) و الیزا آدری در بانوی زیبای من (1964) همگی توسط مارنی نیکسون شگفت انگیز دوبله شدند و در هیچ جای تیتراژ این حقیقت را نمی توانید پیدا کنید. او که مارنی مک ایترون در آلتادنای کالیفرنیا به دنیا آمد، در ابتدا یک بازیگر کودک و سولیست با گروه کرال راجر واگنر بود. او که در اپرا آموزش دیده، در عین حال دارای صدایی همه کاره برای موسیقی پاپ و همچنین استانداردهای آسان بود، نه تنها برای آرنولد شونبرگ و ایگور استراوینسکی آواز خواند، بلکه آهنگ های سبک نیز ضبط کرد. مارنی اولین نمایش موسیقی خود را در برادوی در سال 1954 در نمایشی انجام داد که دو ماه به طول انجامید اما چیزی از آن حاصل نشد. در سال 1955، خواننده قرارداد دوبله دبورا کر را در فیلم The King and I (1956) بست که در یک تصادف رانندگی در اروپا کشته شد و نیاز به جایگزینی بود. مارنی استخدام شد... و بقیه اش تاریخ است. استودیوها بسیار تحت تاثیر قرار گرفتند و او را به خانم "شبح" آوردند. صدای کر بار دیگر در اشک آور کلاسیک An Affair to Remember (1957). از آنجا به ناتالی وود و آدری هپبورن با آهنگ‌های کلاسیکی مانند «Tonight» و «Wouldn't It Be Loverly» صدای فوق‌العاده خوبی داد. او سرانجام در یک موزیکال در صدای موسیقی (1965) با بازی جولی اندروز، که از نظر فیزیکی شبیه مارنی است، روی پرده ظاهر شد. نقش کوچکی است، با این حال، و او فقط چند خط انفرادی در «چگونه مشکلی را مثل ماریا حل می‌کنی؟» داده شده است. به عنوان یک راهبه آوازخوان حرفه آوازی مارنی در فیلم‌هایی که در اواسط دهه 1960 منحل شد، اما او با کنسرت‌ها و سالن‌های سمفونی ادامه داد، در حالی که خود را به عنوان "صدای هالیوود" در نمایش‌های کاباره یک زن معرفی کرد. او در طول سال‌ها روی صحنه‌های قانونی بازی کرده است، از جمله نقش‌های اصلی در «پادشاه و من» و «آوای موسیقی» و در سال‌های همسرداری‌اش در «کاباره» در نقش فرولین اشنایدر و در موزیکال‌های «حماقت‌ها» و «۷۰ دختر ۷۰» دیده شده است. آخرین صدای خوانندگی او در نقش مادربزرگ در انیمیشن بلند مولان (1998) در دهه 1990 بود. سه بار، دو بار با نوازندگان ازدواج کرد. یکی از همسرانش، ارنست گلد، که از او صاحب سه فرزند شد، آهنگساز فیلم بود و بیشتر به خاطر حماسه برنده جایزه اسکار «خروج» (1960) شناخته می شود. مارنی نیکسون در 24 ژوئیه 2016 (86 سالگی) در شهر نیویورک، نیویورک، ایالات متحده آمریکا درگذشت.