لیزا جرارد

لیزا جرارد با دید و سبک آوازی که منحصر به فرد و در عین حال دقیق و همه جانبه است، خود را به عنوان یکی از تحسین‌شده‌ترین آهنگسازان فیلم جهان تثبیت کرده است و برنده جایزه گلدن گلوب برای کار بر روی موسیقی «گلادیاتور» با هانس زیمر شده است. لیزا همچنین یک نامزدی اسکار برای «گلادیاتور» به همراه دو نامزدی جایزه گلدن گلوب دیگر برای موسیقی‌های «علی» و «خودی» دریافت کرد. آثار سینمایی لیزا همچنین شامل «نهنگ سوار» است، فیلمی که نامزد جایزه اسکار شد و برای لیزا جایزه بین‌المللی را برای موسیقی به ارمغان آورد. سفر موسیقایی او در اوایل دهه 1980 آغاز شد، زمانی که او و برندان پری، همکار استرالیایی خود، گروه دو نفره Dead Can Dance را تشکیل دادند. در سال 2012 گروه برای یک تور جهانی پرفروش دوباره متحد شد. با انتشار 9 آلبوم بین سال‌های 1984 تا 1995، بوم موسیقی این دو با هر انتشار گسترش می‌یابد تا ترکیبی بی‌انتها از تأثیرات موسیقی جهان، آوازهای قرون وسطایی، تصنیف‌های فولک، سبک‌های باروک، طعم‌های سلتیک، الکترونیک، نمونه‌ها و هر چیز دیگری که آن‌ها را به خود جذب می‌کند، به خود بگیرد. چندین آلبوم انفرادی و مشترک به خوبی مورد استقبال قرار گرفت و لیزا پیشرفتی طبیعی برای آهنگسازی برای فیلم داشت.