
Lillian Kemble-Cooper
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد Lillian Kemble-Cooper (۲۱ مارس ۱۸۹۲ در لندن، انگلستان – ۴ مه ۱۹۷۷ در لس آنجلس، ایالات متحده) بازیگر بریتانیایی بود. Lillian Kemble-Cooper یکی از اعضای خانواده Kemble، دودمانی از بازیگران انگلیسی بود که دههها بر صحنه تئاتر بریتانیا فرمانروایی میکردند. او به عنوان دختر بازیگر تئاتر، Frank Kemble-Cooper به دنیا آمد. برادر کوچکترش Anthony Kemble-Cooper (۱۹۰۴-۲۰۰۰) و خواهر بزرگترش Violet Kemble-Cooper (۱۸۸۶-۱۹۶۱) نیز به عنوان بازیگر کار میکردند. او بین سالهای ۱۹۰۶ و ۱۹۵۰ در ۱۷ نمایش در برادوی حضور یافت و در سال ۱۹۱۹ در اجرای اصلی Hitchy-Koo ظاهر شد. او بعداً در دوران حرفهای خود به بازیگری سینما روی آورد و در حدود ۲۰ فیلم، عمدتاً در نقشهای فرعی کوچک، بازی کرد. کمبل-کوپر در هالیوود عمدتاً نقش اشرافزادگان، زنان مجرد و خدمتکاران را به تصویر کشید. او شاید بیشتر به خاطر حضور کوتاه خود در نقش پرستار Bonnie Blue Butler در لندن در فیلم «بر باد رفته» (Gone with the Wind)، به عنوان تنها شخصیت غیرآمریکایی فیلم، به یاد آورده میشود. Lillian Kemble-Cooper سه بار ازدواج کرد. اولین همسر او بازیگر و نویسنده Charles Mackay بود. دومین همسر او خلبان سابق جنگ جهانی اول و نویسنده، Louis Bernheimer بود. آخرین همسر او بازیگر Guy Bates Post بود که این ازدواج بیش از سی سال تا زمان مرگ او در سال ۱۹۶۸ ادامه داشت. او در ۴ مه ۱۹۷۷ در لس آنجلس درگذشت. او در گورستان Hollywood Forever به خاک سپرده شده است.