لی استراسبرگ

لی استراسبرگ بازیگر، کارگردان و معلم بازیگری آمریکایی بود.  او با کارگردانان هارولد کلورمن و شریل کرافورد، گروه تئاتر را در سال 1931 تأسیس کرد که به عنوان "اولین گروه تئاتر واقعی آمریکا" مورد استقبال قرار گرفت.  در سال 1951، او مدیر استودیوی غیرانتفاعی Actors در شهر نیویورک شد که "معتبرترین مدرسه بازیگری کشور" محسوب می شود.  در سال 1969، استراسبرگ مؤسسه تئاتر و فیلم لی استراسبرگ را در شهر نیویورک و هالیوود برای آموزش آثاری که پیشگام بود، تأسیس کرد. به گفته مل گاسو، نویسنده، او را «پدر بازیگری متد در آمریکا» می‌دانند و از دهه 1920 تا زمان مرگش در سال 1982 «با تأثیر عمیق بر اجرا در تئاتر و فیلم‌های آمریکایی، هنر بازیگری را متحول کرد».  از پایگاه خود در نیویورک، او چندین نسل از برجسته ترین استعدادهای تئاتر و سینما را آموزش داد، از جمله آن بنکرافت، داستین هافمن، مونتگومری کلیفت، مارلون براندو، جیمز دین، مرلین مونرو، جولی هریس، پل نیومن، آل پاچینو، رابرت دنیرو و کارگردان الیا کازان.  دانشجوی سابق الیا کازان جیمز دین را در شرق عدن (1955) کارگردانی کرد که کازان و دین برای آن نامزد دریافت جوایز اسکار شدند. به عنوان یک دانش آموز، دین نوشت که استودیوی بازیگران "بزرگترین مدرسه تئاتر [و] بهترین اتفاقی است که می تواند برای یک بازیگر بیفتد".  تنسی ویلیامز، نمایشنامه نویس، نویسنده تراموا به نام هوس، درباره بازیگران استراسبرگ می گوید: "آنها از درون به بیرون بازی می کنند. آنها احساساتی را که واقعاً احساس می کنند، به شما منتقل می کنند. آنها به شما حس زندگی می دهند." کارگردان‌هایی مانند سیدنی لومت، دانشجوی سابق، عمداً از بازیگران ماهر در «روش» استراسبرگ استفاده کرده‌اند.  کازان در زندگینامه خود نوشت: "او هاله یک پیامبر، یک جادوگر، یک پزشک جادوگر، یک روانکاو، و یک پدر ترسناک یک خانه یهودی را با خود حمل کرد... او نیرویی بود که سی و چند نفر از اعضای تئاتر را در کنار هم نگه داشت و آنها را "دائمی" کرد." . استودیو اختصاص داده شده به توسعه بازیگران، نمایشنامه نویسان، و کارگردانان.