لی جی. کاب

Lee J. Cobb (زاده ۸ دسامبر ۱۹۱۱ - درگذشته ۱۱ فوریه ۱۹۷۶) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. او بیشتر برای بازی در فیلم های On the Waterfront (1954) شناخته شد، که برای آن نامزد دریافت جایزه اسکار، 12 مرد خشمگین (1957) و جن گیر (1973) شد. او همچنین نقش ویلی لومان را در نمایشنامه مرگ یک فروشنده در سال 1949 اثر آرتور میلر به کارگردانی الیا کازان در برادوی بازی کرد. در تلویزیون، کاب در چهار فصل اول سریال محبوب و طولانی وسترن ویرجینیا به ایفای نقش پرداخت. او معمولاً شخصیت‌های متکبر، ترسناک و تهاجمی را بازی می‌کرد، اما اغلب به عنوان شخصیت‌های محترمی مانند قاضی نقش‌هایی داشت. او که لئو جیکوب در شهر نیویورک به دنیا آمد، در برانکس بزرگ شد،  قبل از تحصیل در دانشگاه نیویورک و اولین حضورش در فیلم The Vanishing Shadow (1934).  کاب در تولیدات و شرکت های تئاتر متعددی از جمله گروه تئاتر (نیویورک) قبل از خدمت در اولین واحد فیلم سینمایی نیروی هوایی ارتش در طول جنگ جهانی دوم اجرا کرد.   پس از جنگ، کاب به سینما، تلویزیون و تئاتر بازگشت و در سال 1951 در شهادت لری پارکس، که خود یکی از اعضای سابق حزب کمونیست بود، در مقابل کمیته فعالیت های غیرآمریکایی مجلس نمایندگان به کمونیست بودن متهم شد. کاب برای شهادت در مقابل HUAC فراخوانده شد، اما به مدت دو سال از انجام این کار خودداری کرد تا اینکه در سال 1953 که شغلش توسط لیست سیاه تهدید شده بود، تسلیم شد و در آن شهادت 20 نفر را به عنوان اعضای سابق حزب کمونیست ایالات متحده آمریکا ارائه کرد. پس از جلسه دادرسی، او کار خود را از سر گرفت و با الیا کازان و بود شولبرگ، دو "شاهد دوستانه" دیگر HUAC در فیلم 1954 On the Waterfront که به طور گسترده به عنوان تمثیلی و عذرخواهی برای شهادت دیده می شود، کار کرد.  اجرای او در سال 1968 در نقش شاه لیر به طولانی ترین نمایش (72 اجرا) در تاریخ برادوی دست یافت.  یکی از آخرین نقش های سینمایی او نقش کارآگاه پلیس ستوان کیندرمن در فیلم ترسناک The Exorcist در سال 1973 بود. کاب در فوریه 1976 بر اثر حمله قلبی در وودلند هیلز کالیفرنیا درگذشت و در قبرستان پارک یادبود کوه سینا در لس آنجلس به خاک سپرده شد. از او همسر دومش، مری هیرش، و دختری به نام جولی کاب، یک هنرپیشه برجسته، به یادگار ماند.