
Julianne Moore
جولیان مور (متولد جولی آن اسمیت؛ 3 دسامبر 1960) بازیگر آمریکایی و نویسنده کودکان است. او که از اوایل دهه 1990 در سینما پرکار بود، بهخاطر بازی در فیلمهای مستقل و نقشهایش در فیلمهای پرفروش شهرت داشت. او جوایز متعددی از جمله یک جایزه آکادمی، یک جایزه فیلم آکادمی بریتانیا، دو جایزه گلدن گلوب و دو جایزه امی دریافت کرده است. در سال 2015، تایم او را به عنوان یکی از 100 فرد تأثیرگذار در جهان معرفی کرد. در سال 2020، نیویورک تایمز او را به عنوان یکی از بزرگترین بازیگران قرن بیست و یکم معرفی کرد. پس از تحصیل در رشته تئاتر در دانشگاه بوستون، بازیگری را در تلویزیون آغاز کرد. از سال 1985 تا 1988، او به طور منظم در سریال «همانطور که جهان می چرخد» حضور داشت و جایزه امی روز را دریافت کرد. مور با فیلم گروهی کوتاه رابرت آلتمن (1993) به موفقیت دست یافت و پس از آن اجرای تحسین برانگیز در گاوصندوق (1995) اثر تاد هاینز. ایفای نقش در فیلمهای پرفروش نه ماه (1995) و «دنیای گمشده: پارک ژوراسیک» (1997) او را به عنوان یک بانوی برجسته هالیوود معرفی کرد. او برای نقشهایش در فیلمهای «شبهای بوگی» (1997)، «پایان ماجرا» (1999)، «دور از بهشت» (2002) و «ساعتها» (2002) نامزد اسکار شد. در اولین مورد، او نقش یک بازیگر پورنوگرافی دهه 1970 را بازی کرد، در حالی که در سه مورد دیگر، او در نقش یک زن خانه دار ناراضی نیمه قرن بیستم بازی کرد. حرفه او با نقشهایی در «لبوفسکی بزرگ» (1998)، «مگنولیا» (1999)، «هانیبال» (2001)، «بچههای مردان» (2006)، «یک مرد مجرد» (2009)، «بچهها همه چیز خوب هستند» (2010)، «دیوانه، «مادر 01 تا عشق»، و «2»، «مادر، 11 تا عشق» و (2) او برنده جایزه پریمتایم امی برای ایفای نقش سارا پیلین در فیلم HBO تغییر بازی (2012) و جایزه آکادمی بهترین بازیگر زن برای به تصویر کشیدن یک بیمار آلزایمر در فیلم هنوز آلیس (2014) شد. پردرآمدترین اکران او با دو فیلم پایانی مجموعه فیلمهای «بازیهای گرسنگی» (2014–2015) و فیلم جاسوسی «کینگزمن: دایره طلایی» (2017) بود. او از آن زمان در فیلمهای مستقل و پروژههای پخش، از جمله درام مه دسامبر (۲۰۲۳) هینز و مینی سریال درام تاریخی مری و جورج (۲۰۲۴) بازی کرده است. او علاوه بر بازیگری، مجموعهای از کتابهای کودک در مورد توتفرنگی ککمک نوشته است. او با کارگردان بارت فروندلیچ ازدواج کرده است که از او دو فرزند دارد.