جان شلزینگر

جان ریچارد شلزینگر، CBE، کارگردان فیلم و صحنه، و بازیگر انگلیسی بود. او برای فیلم Midnight Cowboy برنده جایزه اسکار بهترین کارگردانی شد و برای دو فیلم دیگر (عزیزم و یکشنبه خونین یکشنبه) نامزد شد. شلزینگر در یک خانواده یهودی طبقه متوسط ​​در لندن به دنیا آمد. حرفه بازیگری او در دهه 1950 آغاز شد و شامل نقش های فرعی در فیلم ها و تولیدات تلویزیونی بریتانیا بود. او کار کارگردانی خود را در سال 1956 با مستند کوتاه یکشنبه در پارک درباره هاید پارک لندن آغاز کرد. در سال 1958، شلزینگر یک مستند درباره بنجامین بریتن و جشنواره آلدبورگ برای برنامه تلویزیونی مانیتور بی‌بی‌سی ساخت که شامل تمرین‌های اپرای کودکانه Noye's Fludde با حضور مایکل کرافورد جوان بود. در دهه 1960، او عملاً بازیگری را رها کرد تا روی حرفه کارگردانی تمرکز کند و یکی دیگر از تلاش‌های کارگردانی قبلی‌اش، مستند پایانه فیلم‌های حمل‌ونقل بریتانیا (1961)، برنده شیر طلای جشنواره فیلم ونیز و جایزه اسکار بریتانیا شد. دو فیلم داستانی اول او، نوعی دوست داشتن (1962) و بیلی دروغگو (1963) در شمال انگلستان اتفاق افتادند. A Kind of Loving برنده جایزه خرس طلایی دوازدهمین برلیناله در سال 1962 شد. سومین فیلم بلند او، عزیزم (1965)، سبک زندگی مدرن و شهری در لندن را به خوبی توصیف کرد و یکی از اولین فیلم‌هایی بود که درباره "لندن در حال چرخش" بود. فیلم بعدی شلزینگر درام دوره ای دور از جمعیت دیوانه (1967) بود که اقتباسی از رمان محبوب توماس هاردی بود که توسط لوکیشن های زیبای کشور انگلیسی برجسته شد. هر دو فیلم (و بیلی دروغگو) جولی کریستی را به عنوان نقش اول زن نشان دادند. فیلم بعدی شلزینگر، کابوی نیمه شب (1969) در سطح بین المللی مورد تحسین قرار گرفت. داستان دو مرد مزاحم که در حاشیه شهر نیویورک زندگی می کنند، اولین فیلم شلزینگر بود که در ایالات متحده فیلمبرداری شد و برنده اسکار بهترین کارگردانی و بهترین فیلم شد. در طول دهه 1970، او مجموعه‌ای از فیلم‌ها را ساخت که عمدتاً درباره افراد تنها، بازنده و افرادی خارج از دنیای پاک بودند، مانند یکشنبه خونین یکشنبه (1971)، روز ملخ (1975)، مرد ماراتون (1976) و یانک (1979). بعدها، شکست بزرگ باکس آفیس و انتقادی فیلم Honky Tonk Freeway (1981) و پس از آن فیلم هایی که با واکنش های متفاوتی از سوی مردم مواجه شدند، به وقوع پیوست. از سال 1973، او دستیار کارگردان تئاتر ملی سلطنتی بود و در آن فیلم خانه دل شکسته جورج برنارد شاو (1975) را تهیه کرد. او همچنین چندین اپرا را کارگردانی کرد که با Les contes d'Hoffmann (1980) و Der Rosenkavalier (1984) شروع شد، هر دو در کاونت گاردن. شلزینگر به دلیل خدماتش در فیلمبرداری در سال 1970 به عنوان فرمانده فرمان امپراتوری بریتانیا (CBE) انتخاب شد. در سال 2003، یک ستاره نخل طلایی در پالم اسپرینگز، پیاده روی ستاره های کالیفرنیا به او تقدیم شد.