
Jean-Claude Dauphin
ژان-کلود دوفن (با نام اصلی لگراند؛ زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۴۸) بازیگر فرانسوی است که بیشتر به خاطر حضور در آثار سینمایی ملی در فرانسه شناخته میشود. او دایی بازیگران آمریکایی، گریفین نیومن و جیمز نیومن، و همچنین رومی نیومن، سرآشپز، است. او پسر کلود دوفن، بازیگر، و ماریا موبان، بازیگر، نوهٔ موریس اتین لگراند، شاعر، و برادرزادهٔ ژان نوائن، مجری و برادر پدرش است. او در دبیرستان پل-والری در پاریس، در کلاس برنارد مورتورو، متخصص زبان لاتین و پژوهشگر آثار سنکا، تحصیل کرد. نخستین حضور او در سینما در سال ۱۹۶۸ در فیلم «آدولف یا سن لطیف» به کارگردانی برنارد خوبلان-میشل، او را به شهرت رساند در سال ۱۹۶۹، او در فیلم «شهود» نقش نامزد کلود ژاد را بازی کرد. در آن زمان، کلود ژاد و ژان-کلود دوفن زوج بودند. ژاد بعدها در زندگینامه خود با عنوان «بوسههای بربادرفته» نوشت: «او جذاب، شوخطبع، باهوش بود و دیری نگذشت که با او وارد رابطه شدم. با چهرههای رنگپریده و اجزای ظریف صورتمان، میتوانستیم نقش یک خواهر و برادر را بازی کنیم.» ژرار بلن او را در سال ۱۹۷۰ برای فیلم «دوستان»، یک فیلم عاشقانه همجنسگرایانه که برنده پلنگ طلایی جشنواره بینالمللی فیلم لوکارنو شد، استخدام کرد و در سال ۱۹۷۲ برنارد پول نقش اصلی فیلم «چهره زیبا» را در کنار دومینیک لابوریه به او داد. او همچنین در فیلم «ماندارین» ساختهٔ ادوار مولینارو در کنار آنی ژیراردو و فیلیپ نوآره، و در مجموعه تلویزیونی «راز فلمینگها» در کنار ایزابل آجانی به ایفای نقش پرداخت. دیگر فیلمهای دهه ۱۹۷۰ عبارتند از: «شانس و خشونت»، «ظنون»، «هوگ-لو-لوپ»، «دراکولا و پسر»... در سال ۱۹۸۰، او در فیلم «ناشناس آراس» به کارگردانی ریمون رولو، نقش اولیس را در کنار نیکول ژامه بازی کرد. او همچنین راوی یا گوینده گفتار متن بسیاری از مستندهای تلویزیون فرانسه است. در سال ۱۹۸۱، او نقش ریکی را در «انتخاب اسلحه» به کارگردانی آلن کورنو ایفا کرد و در سال ۱۹۸۴ در فیلم «خاطرات، خاطرات» حضور یافت. یکی از مهمترین نقشآفرینیهای او، نقش کلوویس، قهرمان فیلم «خداحافظ زندگی» به کارگردانی موریس دوگووسون در سال ۱۹۸۶ است. در سال ۱۹۸۷، او با گی مارشان و کارولین سلیر در فیلم «چارلی دینگو» به کارگردانی ژیل بِها، و با ژولیت بینوش در «سبکی تحملناپذیر هستی» همبازی شد. یکی از آخرین موفقیتهای سینمایی او، نقشآفرینیاش در فیلم «مدرسه تن» (۱۹۹۸) به کارگردانی بنوا ژاکو در کنار ایزابل هوپر است. از فیلمهای متأخر او میتوان به «لئا» (۲۰۱۱) اشاره کرد. او از دهه ۱۹۹۰ بیشتر در تلویزیون فعالیت کرد و در آنجا دوباره با نامزد سابق خود، کلود ژاد، در اپیزودی از مجموعه تلویزیونی «ناوارو» به نام «احساسات مرگبار» همصحبت و همبازی شد.