جورجیا اوکلی

جورجیا اوکلی (متولد ۱۹۸۸) فیلم‌ساز و فیلم‌نامه‌نویس انگلیسی است. او که در بیسینگستوک متولد و در آکسفوردشایر بزرگ شده است، در مدرسه هیتفیلد تحصیل کرد و در دانشگاه نیوکاسل ادبیات انگلیسی خواند، پیش از آنکه راه خلاقانه‌ای را در پیش گیرد که او را به کارگردانی محتوای برندشده در خودِ شبکه ۴ رساند. او در کنار این فعالیت‌ها، ساخت فیلم‌های کوتاه را آغاز کرد و با آثاری چون «Frayed»، «Callow & Sons»، «پرنده کوچک» (Little Bird)، «ما از آسمان نیفتادیم» (We Did Not Fall from the Sky) و «کلافه» (Bored)، که در رویدادهایی از جمله SXSW، تریبیکا، جشنواره فیلم نیویورک، جشنواره فیلم گالوی و جشنواره فیلم کوتاه برلین به نمایش درآمده‌اند. فیلم کوتاه او در سال ۲۰۱۷ با عنوان «پرنده کوچک» (Little Bird) در فستیوال تریبیکا به نمایش درآمد و بعداً به یک سریال تلویزیونی اقتباس شد؛ این فیلم نامزد جوایز در فستیوال‌های تریبیکا، سنت لوئیس و سایر فستیوال‌های بین‌المللی بود. اولین فیلم سینمایی اوکلی، «بلو ژین»، در جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز ۲۰۲۲ به نمایش درآمد و در آنجا در بخش «روزهای ونیز» جایزه تماشاگران «giornate degli autori» (که به عنوان جایزه انتخاب مردم نیز شناخته می‌شود) را از آن خود کرد. این فیلم همچنین در جشنواره فیلم لندن BFI در سال ۲۰۲۲ به نمایش درآمد و در ۱۰ فوریه ۲۰۲۳ به صورت سینمایی در بریتانیا اکران شد. «بلو جین» تحسین منتقدان قابل توجهی را به همراه داشت و مجموعه‌ای از جوایز و نامزدی‌ها را دریافت کرد. در جوایز فیلم مستقل بریتانیا (BIFA) در سال ۲۰۲۲، این فیلم سیزده نامزدی کسب کرد، از جمله بهترین فیلم مستقل بریتانیایی، بهترین کارگردان، بهترین فیلمنامه، جایزه داگلاس هیکس برای کارگردان اول، و بهترین فیلمنامه‌نویس اول، که جورجیا اوکلی برنده این جایزه بود. پس از آن موفقیت، او برای جایزه فیلم بفتای ۲۰۲۳ در بخش بهترین اثر اول یک نویسنده، کارگردان یا تهیه‌کننده بریتانیایی نامزد شد، افتخاری که با تهیه‌کننده، هلن سیفر، شریک بود. نامزدی‌های دیگر برای «بلو جین» شامل نامزدی‌هایی از جوایز گاتهام، انجمن منتقدان فیلم فلوریدا، جشنواره فیلم اورشلیم، جوایز انجمن منتقدان لندن، جشنواره‌های فیلم میامی و دالاس، انجمن بین‌المللی سینمادوستان، جشنواره فیلم زوریخ و جشنواره بین‌المللی فیلم کلیولند بود. اوکلی پیش از اولین فیلم بلند خود، برای برنامه‌های مربیگری از جمله طرح «BFI Flare × BAFTA Breakthrough» و «Berlinale Talents» انتخاب شد که نشان‌دهنده شناخت روزافزون او به‌عنوان یک صدای نوظهور در سینمای بریتانیا بود. او در مصاحبه‌ها درباره اینکه چگونه در هفده سالگی برای نقش یک بازیگر خرده‌ریز خیابانی انتخاب شد و این موضوع چگونه او را به دنبال کردن سینماسازی ترغیب کرد، صحبت کرده است. او در دوران دانشگاه برای کسب تجربه کار با بازیگران، کارگردانی تئاتر کرد، سپس پیش از ساخت «بلو جین» به مستندها، فیلم‌های کوتاه، تبلیغات تجاری و محتوای برنده‌شده روی آورد — فیلمی عمیقاً تأثیرگذار دربارهٔ پرترهٔ یک معلم تربیت‌بدنی لزبین در انگلستان دوران تاچر که با انگ‌زدایی ناشی از «بخش ۲۸» دست و پنجه نرم می‌کند.