فیلدهای ادیت

ادیت فیلدز، کهنه کار صحنه، صفحه نمایش و تلویزیون، برنده جایزه معتبر منتقدان درام لس آنجلس، هفت جایزه درام لوگ و یک جایزه رادیوی پایان سال KABC برای کارش در تئاتر لس آنجلس است. او کار خود را در سن 5 سالگی با آواز خواندن و رقصیدن برای مراسم اجتماعی در شهر زادگاهش پوکیپسی، نیویورک آغاز کرد. او در تولیدات کالج ایفای نقش کرد و به سرگرمی در بیمارستان های ارتش با U.S.O ادامه داد. فیلدز جایزه حلقه منتقدان درام لس آنجلس (و همچنین جایزه درام لوگ) را برای کارش در تئاتر غرب تولید مثل یکی از خانواده دریافت کرد. ستایش انتقادی برای عملکرد او در نقش بث/کنسوئلو از «سرگیجه‌آور و لذت‌بخش» (مرزها) تا «یک نمایش‌دهنده» (هالیوود ریپورتر) متغیر بود. لس آنجلس تایمز برای بازی برنده جایزه درام لوگ از رز، مادر، در آجیل در تئاتر لاس پالماس، نظر منتقدان را خلاصه کرد: "ادیت فیلدز عالی است!" او هر دو جایزه رادیو KABC و جایزه درام لوگ را برای Avenue Of Dreams/Nothing Immediate (Company Of Angels) برد، که برای آن به عنوان "فوق العاده" (لس آنجلس تایمز) ذکر شد. آثار دیگر صحنه لس آنجلس عبارتند از: مرگ فروشنده (LATC)، بو جت (خانه نمایش وستوود)، استاکاتو (تئاتر تیفانی)، در زمان قرضی (تئاتر لامیرادا)، بزرگسالان (تالار مارک تاپر)، رویاهای خیابانی (تئاتر زفیر)، عاشقان و غریبه ها (لی استراسبرگ)، صحنه‌های گورنی از زندگی آمریکایی (تئاتر Skylight) و مایکل کریستوفرز برنده جایزه پولیتزر Shadow Box (تئاتر 40) و بسیاری دیگر. در نیویورک، فیلدز در فیلم‌های «موضوع گل سرخ بود»، «منظره‌ای از پل»، «ریمرهای الدریچ»، «آیین‌های عبور»، «شیر ریخته‌شده»، «بخش»، «دو خانم در حال صحبت کردن»، «عشق مادر» و «پوزور» در برادوی ظاهر شد. تیتراژ فیلم او عبارتند از: آقای شنبه شب (1992) با بیلی کریستال، پدر (1989) با جک لمون، چاره ای نیست (1987) با کوین کاستنر، سه مرد و یک بانوی کوچک (1990) با تام سلک، جان کاساوتیس بیگ ترابل (1986)، بلیک رامپیج 194 ویلیام ادواردز (1986) (1987) و رنه تیلور و جو بولونیاس عشق همه چیز وجود دارد (1996). از فیلم‌های تلویزیونی می‌توان به نورما جین و مرلین (1996) از HBO با میرا سوروینو و اشلی جاد، به دنبال قلبش (1994) به کارگردانی لی گرانت، آملیا ارهارت: پرواز نهایی (1994) از TNT با دایان کیتون، اولین عشق من (1988 با فیلفورد آرت‌هور) (1988) و راک‌هور (1988) با فیلم The Final Art (1988) اشاره کرد. گارنر او در سریال‌های تلویزیونی متعددی از جمله سینفلد (1989)، مورفی براون (1988)، حصارهای پیکت (1992)، کارولین در شهر (1995)، لاو لس‌آنجلس (1986)، کاگنی و لیسی (1981)، بروکلین بریج (1991) و ند و استیسی (1995) مهمان بوده است. فیلدز از دانشگاه نیویورک با مدرک لیسانس هنر فارغ التحصیل شد و با معلمان افسانه ای بازیگری مانند استلا آدلر، رابرت لوئیس، هربرت برگوف و ویلیام هیکی به تحصیل پرداخت. او یکی از اعضای استودیو بازیگران است.