ادگار رایس

پدرش در طول جنگ داخلی، سرگرد ارتش اتحادیه بود. ادگار رایس باروز در آن زمان به دلیل همه‌گیری دیفتری در مدرسه براون، سپس در مدرسه دخترانه میپلهرست خانم کولی، سپس در مدرسه هاروارد، فیلیپس اندوور و آکادمی نظامی میشیگان تحصیل کرد. او دانش‌آموزی متوسط ​​بود و در امتحان وست پوینت رد شد. او مشاغل مختلفی را در سراسر کشور انجام داد: کابوی در آیداهو، معدنچی طلا در اورگان، پلیس راه‌آهن در یوتا، مدیر بخش سیرز روباک در شیکاگو. او «شاهزاده خانمی از مریخ» را با عنوان «زیر قمرهای مریخ» در شش قسمت بین فوریه و ژوئیه ۱۹۱۲ منتشر کرد. همان «مجله آل استوری» کتاب «تارزان میمون‌ها» را که بلافاصله موفق شد، در اکتبر همان سال منتشر کرد. دو سال بعد، کتاب جلد سخت او منتشر شد و در ۲۷ ژانویه ۱۹۱۸، فیلم آن با بازی المو لینکلن در نقش تارزان در برادوی اکران شد. این فیلم یکی از اولین فیلم‌هایی بود که بیش از ۱،۰۰۰،۰۰۰ دلار فروش داشت. باروز توانست در سال ۱۹۱۹ خانواده‌اش را به دره سن فرناندو منتقل کند و یک ملک عظیم را به مزرعه تارزانا تبدیل کند. او در ۷ دسامبر ۱۹۴۱ در پرل هاربر بود و به عنوان خبرنگار جنگ در هاوایی ماند. پس از آن با بیماری قلبی به خانه بازگشت. در ۱۹ مارس ۱۹۵۰، تنها در خانه‌اش پس از خواندن کمیک‌های یکشنبه در رختخواب، درگذشت. تا آن زمان او ۹۱ رمان نوشته بود که ۲۶ مورد از آنها درباره تارزان بود. مردی که کتاب‌هایش صدها میلیون نسخه به بیش از سی زبان فروخته است، زمانی گفته بود: «من می‌نویسم تا فرار کنم... تا فرار از فقر».