داستین هافمن

داستین لی هافمن (زاده ۸ اوت ۱۹۳۷) یک هنرپیشه و فیلمساز آمریکایی است. او به خاطر نمایش همه کاره اش از ضدقهرمانان و شخصیت های آسیب پذیر عاطفی شناخته شده است. رابرت دنیرو، بازیگر، او را به عنوان "بازیگری با چهره همه‌جانبه که تجسم انسان دلخراشی بود" توصیف کرد. هافمن در جوانی می‌دانست که می‌خواهد در رشته هنر تحصیل کند و وارد کنسرواتوار موسیقی لس‌آنجلس شد. بعداً تصمیم گرفت وارد بازیگری شود و برای آن در خانه نمایش پاسادنا در لس آنجلس آموزش دید. اولین اجرای تئاتر او در سال 1961 آشپزی برای آقای ژنرال در نقش ریدزینسکی بود. در آن زمان او در چندین نقش مهمان در برنامه های تلویزیونی مانند شهر برهنه و مدافعان ظاهر شد. او سپس در سال 1966 در نمایشنامه خارج از برادوی بازی کرد. جایی که بازی او هم جایزه جهانی تئاتر و هم جایزه میز درام را برای او به ارمغان آورد. نقش موفقیت آمیز او در نقش بنجامین براداک در فیلم تحسین شده و نمادین مایک نیکولز فارغ التحصیل (1967) بود که اولین نامزدی اسکار خود را برای آن دریافت کرد. نقش بعدی او «راتسو» ریزو در فیلم کابوی نیمه شب جان شلزینگر (1969) بود که در آن در کنار جان وویت بازی کرد. هر دوی آنها نامزدی اسکار را دریافت کردند و فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم شد. او در دهه 1970 با بازی در نقش هایی که هنر بازیگری او را شکل دادند، به موفقیت دست یافت، ژانرها را بدون زحمت در وسترن Little Big Man (1970)، درام زندان Papillon (1973)، بازی در نقش یک کمدین بحث برانگیز و پیشگامانه در Lenny (1975) باب فوسه (1975)، و Marathonl (1976)، Lanny (1976) و Marathonl. برنشتاین در حال بررسی رسوایی واترگیت در همه مردان رئیس جمهور (1976). در سال 1979، هافمن در درام خانوادگی کرامر علیه کرامر در کنار مریل استریپ بازی کرد. هر دوی آنها جایزه اسکار را برای اجرای خود دریافت کردند. پس از سه سال وقفه از سینما، هافمن در کمدی کسب و کار نمایشی سیدنی پولاک، توتسی (1982) در مورد یک بازیگر مبارز که برای به دست آوردن یک نقش بازیگری تظاهر به یک زن می کند، بازگشت. او با بازی در نقش ویلی لومان در فیلم مرگ فروشنده در سال 1984 به صحنه بازیگری بازگشت و یک سال بعد در یک فیلم تلویزیونی این نقش را تکرار کرد و جایزه امی پرایم تایم را دریافت کرد. در سال 1987 او در کنار وارن بیتی در کمدی ایشتار به کارگردانی الین می بازی کرد. او دومین جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را برای ایفای نقش ری بابیت در فیلم مرد بارانی در سال 1988 با بازی تام کروز دریافت کرد. در سال 1989، او برای بازی در نقش شایلاک در اجرای صحنه ای تاجر ونیز نامزد دریافت جایزه تونی و جایزه درام دسک شد. در دهه 1990، او در فیلم‌هایی چون اقتباس کمدی اکشن وارن بیتی، دیک تریسی (1990)، هوک استیون اسپیلبرگ (1991) در نقش کاپیتان هوک، شیوع فاجعه پزشکی (1995)، درام جنایی حقوقی Sleepers (1996)، و کمدی طنز سیاه (1999) در کنار رابرت واگ دورو ظاهر شد.