دایان کیتون

دایان هال کیتون (زادهٔ ۵ ژانویه ۱۹۴۶ – درگذشته ۱۱ اکتبر ۲۰۲۵) بازیگر، کارگردان و تهیه‌کننده آمریکایی بود. او که به‌خاطر شخصیت خاص و سبک مدش شناخته می‌شود، در طول شش دهه فعالیت حرفه‌ای‌اش جوایز مختلفی از جمله یک جایزه اسکار، یک جایزه فیلم آکادمی بریتانیا، دو جایزه گلدن گلوب و جایزه دستاورد زندگی AFI دریافت کرد. کیتون کار خود را روی صحنه با حضور در موزیکال موزیکال 1968 برادوی آغاز کرد. سال بعد، او جایزه تونی را برای بهترین بازیگر نقش اول زن در یک بازی نامزدی برای بازی در نمایشنامه کمیک وودی آلن بازی دوباره، سام دریافت کرد. او سپس اولین بازی خود را در نقش کوچک در فیلم عاشقان و غریبه ها (1970) انجام داد. او با اولین نقش مهم سینمایی خود در نقش کی آدامز-کورلئونه در فیلم پدرخوانده فرانسیس فورد کاپولا (1972) به شهرت رسید، نقشی که او در دنباله های آن پدرخوانده قسمت دوم (1974) و پدرخوانده قسمت سوم (1990) تکرار کرد. فیلم هایی که بیشتر به حرفه او شکل دادند، فیلم هایی با کارگردان و همبازی وودی آلن بودند که با اقتباس سینمایی از بازی دوباره، سام (1972) شروع شد. دو فیلم بعدی او با آلن، خواب (1973) و عشق و مرگ (1975) او را به عنوان یک بازیگر کمدی تثبیت کرد. چهارمین فیلم کمدی رمانتیک آنی هال (1977) جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را برای او به ارمغان آورد. برای جلوگیری از تایپ شدن به عنوان شخصیت آنی هال، او در چندین فیلم دراماتیک ظاهر شد، با بازی در فیلم‌های به دنبال آقای گودبار (1977) و آلن داخلی (1978)، و سه نامزدی جایزه اسکار دیگر برای بازی در نقش لوئیز برایانت، فعال فمینیست در Reds (1981)، زنی مبتلا به سرطان خون (به‌عنوان یک زن مبتلا به سرطان خون در سریال Marvins1996) دریافت کرد. باید بده (2003). از دیگر فیلم‌های محبوب او می‌توان به منهتن (1979)، بیبی بوم (1987)، پدر عروس (1991)، رمز و راز قتل منهتن (1993)، پدر عروس قسمت دوم (1995)، باشگاه همسران اول (1996)، سنگ خانواده (2005)، شکوه صبح (2010)، شکوه صبح (2010) و 2010 اشاره کرد.