کالین فرث

کالین اندرو فرث (زاده ۱۰ سپتامبر ۱۹۶۰) یک بازیگر و تهیه‌کننده انگلیسی است. او جوایز متعددی از جمله یک جایزه آکادمی، دو جایزه بفتا، و یک جایزه گلدن گلوب و همچنین نامزدی دو جایزه پرایمتایم امی را دریافت کرده است. در سال 2011، فرث به دلیل خدماتش در نمایشنامه به عنوان یک CBE منصوب شد و در 100 فرد تأثیرگذار جهان مجله تایم ظاهر شد. او که در اواسط دهه 1980 با «بریت پک» بازیگران جوان بریتانیایی در حال ظهور شناخته شد، نقش‌های اصلی در «یک ماه در کشور» (1987)، «تامبل‌دان» (1988) و «والمونت» (1989) داشت. بازی او از آقای دارسی در اقتباس تلویزیونی 1995 غرور و تعصب جین آستن توجه گسترده‌ای را به خود جلب کرد. منجر به نقش‌هایی در فیلم‌های برجسته‌تر مانند بیمار انگلیسی (1996)، شکسپیر عاشق (1998)، اهمیت جدی بودن (2002) و عشق واقعی (2003) شد. او در نقش مارک دارسی در مجموعه فیلم بریجت جونز (2001-2025) بازی کرد. همچنین، او در کمدی موزیکال Mamma Mia بازی کرد! (2008) و دنباله آن در سال 2018. فرث برای بازی در نقش پادشاه جورج ششم در درام تاریخی سخنرانی پادشاه (2010) برنده جایزه آکادمی بهترین بازیگر مرد شد. او قبلاً برای بازی در نقش یک همجنس‌باز غمگین در درام عاشقانه یک مرد مجرد (2009) نامزد اسکار شده بود که جایزه بفتا و جام ولپی بهترین بازیگر مرد را برای او به ارمغان آورد. او متعاقباً نقش مأمور مخفی هری هارت را در Kingsman: The Secret Service (2014) و دنباله آن در سال 2017 بازی کرد. او همچنین در فیلم‌هایی مانند جاسوس سرباز خیاط سرهم‌آور (۲۰۱۱)، بازگشت مری پاپینز (۲۰۱۸)، ۱۹۱۷ (۲۰۱۹)، باغ مخفی، سوپرنوا (هردو ۲۰۲۰)، و عملیات گوشت چرخ کرده (۲۰۲۱) بازی کرد. او برای نقش‌هایش در تلویزیون، نامزدی جایزه پریمتایم امی را برای ایفای نقش دکتر ویلهلم استاکارت در فیلم بی‌بی‌سی توطئه (2001) و مایکل پترسون در سریال محدود HBO پلکان (2022) دریافت کرد. در سال 2012، او شرکت تولید Raindog Films را تأسیس کرد که تحت آن به عنوان تهیه کننده برای «چشم در آسمان» (2015) و «دوست داشتن» (2016) فعالیت کرد. فیلم های او از 42 اکران در سراسر جهان بیش از 3 میلیارد دلار فروش داشته اند. فرث برای حقوق مردم بومی مبارزات انتخاباتی کرده است و یکی از اعضای Survival International است. او همچنین در مورد موضوعاتی مانند پناهجویان، حقوق پناهندگان و محیط زیست کمپین کرده است. او یک مقاله علمی درباره تفاوت‌های ساختار مغز بین افراد با گرایش‌های سیاسی مختلف را سفارش داد و در نگارش آن مشارکت داشت.