کریستین مارکوان

کریستین مارکوان (زاده ۱۵ مارس ۱۹۲۷ – درگذشته ۲۲ نوامبر ۲۰۰۰) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فرانسوی بود. او که در مارسی به دنیا آمد، از پدری اسپانیایی و مادری عرب به دنیا آمد و خواهرش نادین ترینتینانت کارگردان سینما بود. او اغلب در فیلم های فرانسوی دهه 1950 نقش یک دلقک را بازی می کرد. اولین حضور در فیلم مارکوان در سال 1946 به عنوان یک پیاده در فیلم زیبا و هیولای ژان کوکتو (La Belle et la Bête) بود. پس از چند قسمت کوچک دیگر، او در فیلم «لوکریس بورجیا» کریستین ژاک (1953) به عنوان یکی از عاشقان لوکرزیا و به عنوان یک سرباز اتریشی در «سنسو» اثر لوچینو ویسکونتی (1954) برجسته شد. در سال 1956، راجر وادیم در فیلم و خدا زن را آفرید (Et Dieu... créa la femme) در مقابل بریژیت باردو کارگردانی کرد. موفقیت آن فیلم منجر به ایفای نقش در فیلم های بدون خورشید در ونیز (1957)، وسوسه (1959) و نمایش بزرگ (1960) شد و بازیگران مقابل ماریا شل، ژان سبرگ و آنی ژیراردو را به عهده داشت. در سال 1962، مارکوان در نقش رهبر کماندوهای نیروی دریایی فرانسه، فیلیپ کیفر، در فیلم جنگ جهانی دوم داریل اف زانوک به نام «طولانی ترین روز» ظاهر شد که منجر به نقش‌های بعدی در تولیدات بین‌المللی مانند یک اسب رنگ پریده (1964)، لرد جیم (1965) و پرواز ققنوس (1965) شد. او در طول دهه 1970 در فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی ظاهر شد و در فیلم حماسی جنگ ویتنام با ویرایش مجدد فرانسیس فورد کاپولا یعنی آخرالزمان اکنون ردوکس (1979/2001) نقش یک مالک مزرعه فرانسوی را بازی کرد. آخرین اجرای او در یک مینی سریال تلویزیونی فرانسوی در سال 1987 بود. او دو فیلم Les Grands Chemins (1963) و فیلم مسخره جنسی همه ستاره Candy (1968) را کارگردانی کرد. مارکاند از سال 1963 تا 1966 با بازیگر فرانسوی تینا اومونت ازدواج کرد و زمانی که او 17 ساله بود و او 36 ساله بود با او ازدواج کرد. در دهه 1970 با بازیگر فرانسوی دومینیک ساندا که 21 سال از او کوچکتر بود زندگی می کرد و با او صاحب پسری به نام یان شد. او دوست صمیمی مارلون براندو بود که نام پسرش را به نام کریستین نامید و همینطور کارگردان فرانسوی راجر وادیم. مارکاند در 73 سالگی در نزدیکی پاریس بر اثر بیماری آلزایمر درگذشت.