کری مولیگان

کری هانا مولیگان (زاده ۲۸ مه ۱۹۸۵) یک هنرپیشه انگلیسی است. او جوایز مختلفی از جمله یک جایزه فیلم آکادمی بریتانیا، علاوه بر نامزدی سه جایزه آکادمی، چهار جایزه گلدن گلوب و یک جایزه تونی دریافت کرده است. او در سال 2025 به دلیل خدمات نمایشی به فرماندهی نشان امپراتوری بریتانیا (CBE) منصوب شد. او اولین فیلم خود را با ایفای نقش مکمل در درام عاشقانه جو رایت، غرور و تعصب (2005) انجام داد، پس از آن نقش‌های متنوعی در تلویزیون، از جمله سریال درام «خانه تیره» (2005) و فیلم تلویزیونی «نورتانگر ابی» (2007) بازی کرد. نقش موفقیت‌آمیز مولیگان به‌عنوان یک دختر مدرسه‌ای دهه 1960 در فیلم «یک آموزش» (2009) به‌وجود آمد که برای آن جایزه بفتا را برای بهترین بازیگر نقش اول زن دریافت کرد و نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر زن شد.  Mulligan received further Academy Award nominations for her performances in the black comedy Promising Young Woman (2020) and the biopic Maestro (2023). She also starred in acclaimed films such as Never Let Me Go (2010), Drive (2011), Shame (2011), Inside Llewyn Davis (2013), Far from the Madding Crowd (2015)، Suffragette (2015)، Mudbound (2017)، Wildlife (2018) و She Said (2022). پردرآمدترین فیلم او تا به امروز، درام دورهمی گتسبی بزرگ (2013) است. مولیگان روی صحنه اولین بازی خود را در نمایشنامه کوین الیوت چهل چشمک (2004) در رویال کورت تئاتر انجام داد. او اولین بازی خود را در برادوی با بازی در نقش نینا در احیای فیلم مرغ دریایی آنتون چخوف (2008) انجام داد. او بعداً به برادوی بازگشت و در احیای «Skylight» دیوید هار (2015) بازی کرد، که برای آن نامزدی جایزه تونی برای بهترین بازیگر زن نمایشنامه را به دست آورد. مولیگان از سال 2012 سفیر انجمن آلزایمر و از سال 2014 سفیر War Child بوده است. او از سال 2012 با مارکوس مامفورد خواننده و ترانه سرا ازدواج کرده است که از او دارای سه فرزند است.