
Camille Bazbaz
کمیل باباز (متولد ۱۹۶۷) ترانهسرا، آهنگساز و خواننده فرانسوی با ریشههای فرانسوی-لبنانی است. او در سورنس متولد شد و بیشتر عمر خود را در زاندام، در نزدیکی BAZ Bouldergym زندگی کرد. دوران حرفهای کمیل باباز، هنرمند فرانسوی در سبک پاپ-رگه-سول، در دوران دانشجوییاش به عنوان عضوی از گروه پانک راک سیاسی و عصیانگر Cri de la Mouche (فریاد مگس) آغاز شد. باباز در طول دهه ۱۹۸۰ به عنوان نوازنده ارگ در این گروه باقی ماند. گروه Cri de la Mouche که تحت تأثیر صداهای پانک و راک دهه ۷0 میلادی بود، تا زمان انحلال خود در سال ۱۹۹۰ فعال ماند. باباز این فرصت را به دست آورد تا مسیرهای سبکشناختی جدیدی را کاوش کند. این موارد شامل رگه، سول و بلز، و مهمتر از همه هیپ-هاپ بود. باباز در اوایل دهه ۱۹۹۰ با سر و عمق وارد اصطلاحات رپ و هیپ-هاپ شد و با موسیقیدانان هیپ-هاپ فرانسوی مانند Joey Starr همکاری کرد که در نهایت در اولین آلبوم او به نام Dubadelik که در سال ۱۹۹۶ منتشر شد، حضور یافت. این آلبوم که با رگههای ملایم رگه رنگآمیزی شده بود و با ترانههای مشخصاً طنزآمیز و اغواکنندهی باباز شناخته میشد، با استقبال خوب جامعه نوظهور موسیقی شهری فرانسه مواجه شد. Dubadelik برای باباز شهرت یک چهره نوظهور و زیرزمینی را به ارمغان آورد و درهای ورود به سایر حوزههای خلاقانه را به روی او گشود. پیر سالوادوری، فیلمساز، از باباز خواست تا موسیقی متن چهار فیلم او به نامهای Comme Elle Respire (۱۹۹۷)، Les Marchands de Sable (۲۰۰۰)، Apres Vous (۲۰۰۳) و Hors de Prix (۲۰۰۶) را بسازد. همزمان با اینکه او به عنوان یک آهنگساز فیلم شناخته میشد، دیسکوگرافی انفرادی باباز با انتشار آلبومهای Une Envie de Chien (۲۰۰۰) و Sur le Bout de la Langue (۲۰۰۴) به رشد خود ادامه داد. یک سفر زیارتی به کینگستون در جامائیکا، چهارمین آلبوم انفرادی این هنرمند به نام Le bonheur fantôme را به وجود آورد. این آلبوم که با ترکیبی از نوازندگان محلی و همکاران همیشگی باباز ضبط شد، به غربیترین و هند شرقیترین پروژه این هنرمند تا به امروز تبدیل شد. انتشار این آلبوم در ماه می ۲۰۰۷ با یک برنامه تور شلوغ دنبال شد که باباز و همگروهیهایش را به تمام نقاط مدار موسیقی جهانی فرانسه برد.