آشا بنکس

آشا بنکس بازیگر و خواننده جوان بریتانیایی مقیم لندن است. آشا آثار تئاتری گسترده ای دارد و در اولین فیلم بلند خود، فلوت جادویی، که در نوامبر 2022 اکران شد، نقش اصلی را ایفا کرد. این فیلم بازگویی مدرن اپرای محبوب موتزارت است که توسط Roland Emmerich's Centropolis Entertainment and Flute Film، و به کارگردانی Florian Sigl کارگردانی شده است. آشا نقش اصلی زن شاهزاده پامینا را بازی می کند. ایوان رئون و جک ولف و برخی از مشهورترین ستاره‌های اپرا در این فیلم بازی می‌کنند. آشا اخیراً نقش تئا را در تولید 2021/22 لندن در فیلم بیداری بهار در تئاتر آلمیدا به کارگردانی روپرت گولد که مورد تحسین اولیویه قرار گرفت، بازی کرد. او همچنین شاگرد نقش اصلی وندلا بود و چندین بار در نقش وندلا ایفای نقش کرد. آشا اولین بازیگری حرفه ای خود را در سن 8 سالگی در نمایش Les Miserables وست اند لندن (در تئاتر کوئینز که اکنون تئاتر سوندهیم است) انجام داد. از آن زمان، او نقش‌های اصلی را در شش اثر دیگر وست اند و بریتانیا بازی کرده است. آشا در سال 2019/2020 برای شرکت رویال شکسپیر (RSC) کار کرد، زمانی که نقش اصلی لیزا جیمز را در تولید موسیقایی آن‌ها پسری با لباس اثر دیوید والیامز، در تئاتر سلطنتی شکسپیر در استراتفورد آپون ایون به کارگردانی گرگوری دوران، با کتابی از مارک راون‌هیل و موزیک‌های مشترک ویلیام چاهیل و راونهیل به تصویر کشید. آشا تصنیف موزیکال اصلی لیزا جیمز "When Things Fall Apart" را در آلبوم اصلی بازیگران این موزیکال که در سال 2020 منتشر شد می خواند. پیش از این، آشا نقش‌هایی مانند Violet Beauregarde در Charlie & The Chocolate Factory در Theater Royal Drury Lane، دافی در تور بریتانیای Annie the Musical به کارگردانی نیکلای فاستر، و Parsons Girl در چند جایزه برنده جایزه و نامزد اولیویه برای نمایشنامه I98 توسط رابرت میل را بازی کرده است. تئاتر Almeida که سپس به تئاتر Playhouse لندن منتقل شد و آشا را با خود برد. آشا همچنین پاندورا بریثویت را در فیلم خاطرات مخفی آدریان مول، ۱۳ ¾ ساله در کارخانه شکلات سازی منیر، لندن به تصویر کشید، که برای آن نقدهای برجسته ای دریافت کرد. تایمز می‌گوید: «آشا بنکس اجرای فوق‌العاده‌ای ارائه می‌کند» و «آشا بنکس در شب مطبوعاتی - بسیار خنده‌دار و خواننده‌ای هولناک، مطمئناً یک ستاره آینده» از مجله Timeout لندن، در حالی که تلگراف گفت که او «ترکیبی عالی از متانت، دوری و سرزندگی» بود و تایمز اجرای او را «بی‌نظیر» خواند.