سلفی

او کپیِ برابرِ اصلش بود؛ حرکات، زبان بدن و لطیفه‌هایش آن‌قدر طبیعی بودند که هیچ‌کس به این جابه‌جایی شک نکرد. بوگدانوف به صفحه نمایش نگاه می‌کرد انگار که در آینه می‌نگرد. بدلش کنترل برنامۀ تلویزیونی‌اش را به دست گرفته بود، با طرفدارانش دیدار می‌کرد، با زنانش زندگی می‌کرد و با دوستانش نوشیدنی می‌خورد. زندگی و هویت بوگدانوف در یک آن پاک شد. بوگدانوف، نویسندۀ محبوب، موفق و بدبین، هرآنچه را که سال‌ها برای ساختنِ کارنامه‌اش روی آن کار کرده بود، از دست داد. از آنجا که به وضوح می‌بیند بدلش بهتر و صادق‌تر از خودش است، درمی‌یابد که نبردِ زندگی‌اش را باخته است. تنها کسی که می‌خواهد بوگدانوفِ واقعی برگردد، دخترش است...